Sevmek, tesadüfen kapılacağımız bir duygu mu, yoksa öğrenilmesi gereken bir yetenek midir? Erich Fromm, sevginin sadece bir "his" değil, disiplin, konsantrasyon ve sabır gerektiren aktif bir sanat olduğunu savunuyor. Bu eser, sevgiyi romantik klişelerin ötesine taşıyarak; kardeşlik, anne-baba, öz-sevgi ve tanrı sevgisi gibi farklı boyutlarıyla, psikolojik ve felsefi bir temelde inceliyor. Fromm’a göre sevgi, kişinin kendi kişiliğini bütünüyle geliştirmeden ulaşabileceği bir aşama değildir. Modern insanın yalnızlığına ve yabancılaşmasına karşı bir reçete sunan bu klasik, sevmeyi bir "pazar nesnesi" olmaktan çıkarıp, insan varoluşunun en yüce eylemi olarak yeniden tanımlıyor. Sevme Sanatı, sevginin sadece bir nesneye değil, tüm dünyaya karşı takınılan bir tavır olduğunu hatırlatan derin bir manifestodur.